Spis treści

1. Podział jachtów żaglowych
2. Materiały konstrukcyjne
3. Jak powstaje jacht laminatowy
4. Kadłub i pokład — nazewnictwo
5. Takielunek stojący i ruchomy
6. Typy ożaglowania
7. Żagle — budowa i rodzaje
8. Osprzęt pokładowy i cumowniczy
9. Szkielet kadłuba i pomieszczenia skrajne
10. Urządzenie sterowe
11. Wnętrze jachtu
12. Instalacje na jachcie
13. Silnik zaburtowy
14. Słownik pojęć

Rozdział 1

Podział jachtów żaglowych

Zanim zaczniemy rozkładać jacht na części, warto wiedzieć, z jakim w ogóle typem jednostki mamy do czynienia. Jachty żaglowe dzielimy według czterech głównych kryteriów:

1. materiału konstrukcyjnego — drewno, stal, laminat (najczęściej dziś spotykany),
2. liczby kadłubów — jednokadłubowiec (monohull), katamaran, trimaran,
3. przeznaczenia — rekreacyjne, sportowe, szkoleniowe,
4. rejonu żeglugi — śródlądowe i morskie.

Zapamiętaj: Pytania o „jachty śródlądowe / morskie” oraz „rekreacyjne / sportowe / szkoleniowe” pojawiają się rzadko wprost, ale znajomość podziału pomaga zrozumieć dalsze pytania o wyposażenie — inny zestaw świateł, inne wymogi bezpieczeństwa dotyczą jachtu morskiego niż śródlądowego.

Rozdział 2

Materiały konstrukcyjne

Historycznie jachty budowano z drewna, później z stali, a od kilkudziesięciu lat dominującym materiałem jest laminat (kompozyt szklano-poliestrowy) — lekki, tani w produkcji seryjnej i łatwy w naprawie.

Materiał	Zalety	Wady
Drewno	tradycja, dobre tłumienie drgań, estetyka	pracochłonna konserwacja, podatność na gnicie
Stal	wytrzymałość, odporność na uszkodzenia mechaniczne	ciężar, korozja, konieczność zabezpieczeń antykorozyjnych
Laminat (GRP)	lekkość, produkcja seryjna z jednej formy, łatwe naprawy żywicą	starzenie się żywicy, osmoza przy złej jakości laminatu

Rozdział 3

Jak powstaje jacht laminatowy

Skoro większość jachtów szkoleniowych to laminat, warto znać kolejność jego powstawania — to pytanie „za kulisami”, które pomaga zrozumieć, dlaczego kadłub i pokład sklejane są jako dwie oddzielne skorupy.

Żelkot to zewnętrzna, gładka warstwa żywicy nadająca kolor i ochronę przed wodą — to właśnie ją widzimy jako „lakier” kadłuba. Pod nią leżą kolejne warstwy maty szklanej przesycone żywicą poliestrową, budujące sztywność struktury (tzw. laminat GRP — glass reinforced plastic).

⚓ ⚓ ⚓

Rozdział 4

Kadłub i pokład — nazewnictwo

Podstawa podstaw: orientacja na jachcie i nazwy stref pokładu. To jedne z najważniejszych pojęć do zapamiętania.

Uwaga: „Fordek” to pokład dziobowy, a „achterdek” to pokład rufowy — te dwa terminy bywają
zamieniane w dystraktorach (błędnych odpowiedziach). Zapamiętaj: Fordek jak
Front (przód).

Burty określamy zawsze patrząc od rufy w stronę dziobu: lewa burta (bakburta) i prawa burta (sterburta). To samo dotyczy świateł pozycyjnych — czerwone światło zawsze po lewej, zielone po prawej.

Rozdział 5

Takielunek stojący i ruchomy

Takielunek stojący to liny (dziś zwykle stalowe) utrzymujące maszt w pozycji pionowej — nie są wybierane podczas żeglugi. Takielunek ruchomy to liny służące do stawiania, opuszczania i ustawiania żagli.

Element	Rola	Typ
Sztag (forsztag)	utrzymuje maszt od dziobu; pierwszy sztag licząc od dziobu to forsztag, na nim stawiany jest fok/kliwer	stały
Achtersztag	utrzymuje maszt od rufy	stały
Bezansztag	utrzymuje bezanmaszt (na jachtach dwumasztowych, np. keczu)	stały
Jumpsztag	usztywnia górną część masztu, zapobiega jego wygięciu do przodu	stały
Wanty kolumnowe	biegną od pokładu do dolnej części masztu (kolumny)	stały
Wanty topowe (stenwanty)	biegną od topu masztu do burty; wraz z wantami kolumnowymi zapobiegają przewróceniu masztu na bok	stały
Salingi	rozpórki poprawiające kąt podparcia want	stały
Topenanta	lina podtrzymująca nok bomu (lub biegnąca między topami masztów)	stały/pomocniczy
Fał	lina do podnoszenia żagla — bez fałów nie da się postawić żagli	ruchomy
Kontrafał	lina pracująca w kierunku przeciwnym do szotu	ruchomy
Szot	lina do regulacji kąta ustawienia żagla	ruchomy
Obciągacz bomu	zapobiega nadmiernemu unoszeniu się bomu pod wpływem parcia wiatru na żagiel	ruchomy

Zapamiętaj: Róg fałowy grota po postawieniu znajduje się przy topie masztu (górze),
a róg halsowy grota — przy pięcie bomu (tam, gdzie bom łączy się z masztem
— okucie zwane gardą). Żagiel można mocować do masztu za pomocą raksów
lub listwy (lataczy) — nie karabińczyków czy pełzaczy, które służą do innych zastosowań.
Jumpsztag usztywnia maszt (nie bom i nie spinakerbom), a pierwszy sztag
licząc od dziobu to forsztag.

Budowa gafla i bomu (ożaglowanie gaflowe)

Na starszych jachtach i łodziach tradycyjnych żagiel przymasztowy jest rozpięty nie tylko na maszcie i bomie, ale też na dodatkowym drzewcu — gaflu. To źródło bardziej szczegółowego, ale wartego poznania nazewnictwa.

Zapamiętaj: Uwaga na fałszywe skojarzenie: końce bomu to pięta i nok,
a końce gafla to pięta i pik (garda to inna nazwa pięty
gafla — okucie mocujące do masztu). Testy lubią zamieniać te nazwy między bomem a gaflem.

Rozdział 6

Typy ożaglowania

Warto rozróżniać dwie odrębne klasyfikacje ożaglowania — nie należy ich ze sobą mylić:

1. podział wg liczby masztów i układu żagli (slup, kecz, kuter, ket, jol, szkuner, sluter),
2. podział wg kształtu i sposobu rozpięcia żagla (bermudzkie, gaflowe, rejowe, łacińskie, lugrowe, rozprzowe).

Podział wg liczby masztów i układu żagli

Zapamiętaj: Na keczu najbliżej rufy stoi żagiel zwany bezanem — pytanie o to pojawia się
niemal w każdym zestawie. Zapamiętaj też: ket to jacht z jednym masztem i jednym żaglem
(samym grotem) — bez foka, a slup to jeden maszt i dwa żagle (grot + fok).

Typ	Charakterystyka
Sluter	jeden maszt jak w slupie/kutrze, ale z inną proporcją i pozycją masztu — pośredni między slupem a kutrem
Jol	jacht dwumasztowy; mały maszt bezanowy stoi za urządzeniem sterowym (za sterem) — to odróżnia go od kecza
Kecz	jacht dwumasztowy; mały maszt bezanowy stoi przed urządzeniem sterowym
Szkuner	jacht co najmniej dwumasztowy, w którym maszt rufowy (grotmaszt) jest równy lub wyższy od masztu dziobowego (fokmasztu)

Zapamiętaj: Kluczowe rozróżnienie jol / kecz: jeśli mały żagiel rufowy jest za sterem —
to jol; jeśli przed sterem — to kecz. Wśród jachtów dwumasztowych
warto pamiętać: slup i jol nie są tym samym co
jol i kecz — tylko jol i kecz to typy dwumasztowe.

Podział wg kształtu i rozpięcia żagla

Ta sama liczba masztów może nieść zupełnie inaczej skrojony i rozpięty żagiel. Poniżej rozpoznawanie sylwetek następujących typów ożaglowania:

Typ	Cecha rozpoznawcza
Bermudzkie	trójkątny żagiel na prostym maszcie, bez dodatkowych drzewc — dziś najpopularniejsze
Gaflowe	czworokątny żagiel rozpięty między masztem, bomem i gaflem (górnym drzewcem)
Rejowe	prostokątne żagle rozpięte na poziomych rejach, prostopadłych do masztu — klasyczny takielunek żaglowców
Łacińskie	trójkątny żagiel na długiej, ukośnej rei, typowy dla Morza Śródziemnego
Lugrowe	czworokątny żagiel na ukośnej rei, asymetrycznie względem masztu
Rozprzowe (gunter)	żagiel stawiany na maszcie między dwoma drzewcami (dodatkowy krótki maszt/gafel pionowy przedłużający maszt główny)

⚓ ⚓ ⚓

Rozdział 7

Żagle — budowa i rodzaje

Rodzaje żagli

• Żagle przymasztowe — grot, bezan, trajsel,
• Sztaksle (żagle przysztagowe) — fok, kliwer, genua, fok sztormowy,
• Żagle dodatkowe — spinaker (lekki, balonowy żagiel stawiany na kursach od półwiatru do fordewindu), genaker.

Współcześnie żagle szyje się niemal wyłącznie z dacronu (poliestrowa tkanina techniczna) — nie z bawełny czy sizalu, które są dystraktorami w teście. Żagiel składa się z zszytych brytów — prostokątnych pasów materiału tworzących właściwy kształt (skrętność) powierzchni żaglowej. Aby wzmocnić żagiel w newralgicznych miejscach, na jego brzegach i rogach naszywa się dodatkowe warstwy tkaniny, tworząc tzw. banty — to inny element niż bryty (bryty budują całą powierzchnię, banty wzmacniają krawędzie i rogi).

Liny i drobny osprzęt żagla

Termin	Znaczenie
Liklina	lina obramowująca przedni i dolny lik żagla trójkątnego — zapobiega rozciąganiu się tkaniny i pomaga przy mocowaniu żagla
Likszpara	wydrążenie (rowek) w maszcie lub bomie, w które wkłada się liklinę żagla
Halslinka	linka łącząca żagiel z piętą bomu
Marlinka	cienka linka służąca do mocowania żagla do gafla lub bomu
Reflina	lina obramowująca żagiel wzdłuż liku, wzmacniająca krawędź
Refsejzingi (reflinki)	krótkie linki, którymi przywiązujemy zrefowaną część żagla, przewleczone przez remizki
Remizki	wzmocnione oczka na refbancie służące do mocowania reflinek/refsejzingów
Refbanta (refbryt)	wzmocniony pas żagla biegnący równolegle w pewnej odległości od bomu, z remizkami
Wimpel	chorągiewka na topie masztu wskazująca kierunek wiatru pozornego
Prowadnica szotów foka	szyna na pokładzie umożliwiająca regulację położenia rogu szotowego foka

Zapamiętaj: Przy prawidłowo postawionym foku najbliżej sztagownika (okucia mocującego sztag do pokładu)
znajduje się róg halsowy. Elementem składowym każdego żagla jest
bryt — fał i nok to elementy takielunku/drzewc, nie samego żagla.

Anatomia żagla (na przykładzie grota)

Zapamiętaj: W ożaglowaniu bermudzkim liki to: dolny, przedni i wolny — to najczęściej
powtarzające się pytanie o żagle. Uważaj na dwa podobnie brzmiące, ale różne terminy:
żagiel szyty jest z brytów (prostokątne pasy budujące całą powierzchnię),
natomiast banty to dodatkowe warstwy tkaniny naszyte na brzegach i rogach
żagla dla wzmocnienia — to nie synonimy, tylko dwa różne elementy konstrukcji żagla.

Refowanie

Zmniejszenie powierzchni ożaglowania dla bezpieczeństwa żeglugi to refowanie. Główny żagiel na slupie refujemy zwykle zwijając go do wysokości refbanty (widocznej na rysunku jako jaśniejszy pas) i zabezpieczając reflinkami (refsejzingiem) przewleczonymi przez remizki — wzmocnione oczka w żaglu na wysokości pasa refowego.

Rozdział 8

Osprzęt pokładowy i cumowniczy

Zapamiętaj: Szpring dziobowy to lina idąca z dziobu jachtu w kierunku rufy i mocowana
na lądzie za jachtem — zapobiega przesuwaniu się jachtu do przodu. Uważaj na dystraktory
odwracające kierunki (np. „lina idąca z jachtu na ląd w kierunku dziobu, zamocowana na rufie” —
to właśnie definicja szpringu rufowego, nie dziobowego).

Pozostały osprzęt pokładowy i takielunkowy

Warto umieć rozpoznać zdjęcia/rysunki konkretnych okuć i znać ich nazwę — poniżej kluczowe elementy spoza podstawowej czwórki (kausza, kipa, kluza, knaga).

Element	Opis
Kabestan	mały wciągarka/kołowrót z korbą do wybierania lin pod dużym obciążeniem (np. szotów)
Półkluza	okucie podobne do kluzy, ale otwarte z jednej strony (litera „U”), ułatwia szybkie założenie liny
Podwięź (burtowa)	okucie na pokładzie/burcie, do którego mocujemy wanty
Sztagownik	okucie na pokładzie, do którego mocujemy sztag
Ściągacz	element (śruba napinająca) do regulacji naciągu want/sztagów
Szekle	metalowe ogniwa łączące elementy olinowania oraz inny osprzęt między sobą
Gniazdo	element w kadłubie, w którym utwierdzona jest pięta masztu
Lazy jack	system linek podpiętych do masztu, tworzący „pokrowiec” ułatwiający opuszczanie i składanie grota
Kipy lub bloczki	elementy, przez które prowadzone są szoty foka na pokładzie

Zapamiętaj: Nie myl podwięzi (mocowanie want) ze sztagownikiem
(mocowanie sztagu) — to dwa osobne okucia pokładowe o różnym przeznaczeniu. „Lazy jack”
to lina/system pomocny przy opuszczaniu grota, a nie sztormreling czy lajflina.

Rozdział 9

Szkielet kadłuba i pomieszczenia skrajne

Poza pomieszczeniami mieszkalnymi (mesa, kambuz, kingston — patrz następny rozdział), warto poznać skrajne przedziały kadłuba oraz podstawowe elementy jego konstrukcji nośnej.

Termin	Znaczenie
Forpik	przedni (dziobowy) przedział/schowek kadłuba
Achterpik	rufowy przedział/schowek kadłuba
Forluk	właz dziobowy — pokładowy otwór wejściowy do forpiku
Bakista	miejsce na pokładzie, w którym przechowujemy osprzęt (nie mylić z forpikiem — sypialnią dziobową)
Pawęż (skrajnia rufowa)	element konstrukcyjny zamykający kadłub od rufy (płaska rufa)
Stępka (kil)	główny, najniżej położony element konstrukcji wzdłużnej jachtu — „kręgosłup” kadłuba
Wzdłużnica główna	wzdłużny element szkieletu kadłuba wzmacniający jego konstrukcję
Dennik	poprzeczny element szkieletu w dnie kadłuba
Kilson	wzdłużny element konstrukcyjny nad stępką, wzmacniający dno
Skrzynia mieczowa	element konstrukcyjny, w którym porusza się miecz (płetwa boczna)
Greting	podłoga (ruszt) na jachcie

Zapamiętaj: Forpik to schowek/przedział dziobowy, achterpik — rufowy.
Pawęż to inaczej skrajnia rufowa — element konstrukcyjny rufy, a nie
manewr żeglugi zygzakiem ani wąż do wody. Stępka to inaczej kil — główny element
konstrukcji wzdłużnej, nie część masztu.

Rozdział 10

Urządzenie sterowe

Urządzenie sterowe jachtu kabinowego składa się z kilku współpracujących elementów:

Element	Rola
Płetwa sterowa	główny element wytwarzający siłę hydrodynamiczną zmieniającą kurs jachtu
Jarzmo	łączy górną część płetwy sterowej z rumplem/systemem sterowania
Rumpel	drążek do bezpośredniego sterowania płetwą
Rogatnica	element składowy urządzenia sterowego mocujący płetwę do pawęży
Fał płetwy sterowej	lina, za pomocą której podnosimy/opuszczamy płetwę sterową (na jachtach z podnoszoną płetwą)

Zapamiętaj: Urządzenie sterowe składa się z rumpla, jarzma i płetwy sterowej — pawęż
to element kadłuba (skrajnia rufowa), do którego mocowane są rogatnice, a nie część
samego urządzenia sterowego.

Rozdział 11

Wnętrze jachtu

Pomieszczenia na typowym jachcie kabinowym, od dziobu do rufy:

Pomieszczenie	Funkcja
Kubryk	sypialnia (zwykle dziobowa)
Mesa	salon / jadalnia, miejsce spotkań załogi
Kambuz	kuchnia — tu gotujemy posiłki
Kingston	toaleta (WC) na jachcie
Kabina nawigacyjna	miejsce pracy sternika/nawigatora z mapami i przyrządami
Pentra	spiżarnia — przechowywanie prowiantu
Bakista	schowek na pokładzie (np. na cumy, fendry)

Zapamiętaj: „Miejsce, w którym można ugotować posiłek” to kambuz — nie mylić z
kingstonem (toaleta) czy mesą (jadalnia, ale nie miejsce gotowania).

Rozdział 12

Instalacje na jachcie

Jacht kabinowy to małe „mieszkanie” na wodzie — ma własne instalacje, o których warto wiedzieć nie tylko z ciekawości, ale i bezpieczeństwa.

1. Instalacja elektryczna 12V — zasilana z akumulatora (najczęściej żelowego), sterowana panelem z bezpiecznikami.
2. Instalacja gazowa — butla gazowa zasilająca kuchenkę; gaz jest cięższy od powietrza i w razie wycieku gromadzi się w zęzie (najniższym miejscu kadłuba) — dlatego zawory butli powinny być zamykane po użyciu, a nie stale otwarte. Szczelność instalacji gazowej sprawdzamy bezpiecznie wodą z płynem do mycia naczyń (bąbelki ujawnią nieszczelność) — nigdy płomieniem zapałki czy zapalniczki.
3. Instalacja wodna — zbiornik wody słodkiej i pompa dostarczająca ją do zlewu.
4. Instalacja sanitarna — toaleta chemiczna (kingston); jej opróżnianie odbywa się w porcie, w wyznaczonym miejscu, lub — na otwartych wodach — w odpowiedniej odległości od brzegu, zgodnie z lokalnymi przepisami.
5. Instalacja osuszania zęzy — pompa ręczna lub elektryczna usuwająca wodę zbierającą się w najniższej części kadłuba (zęzie).

Zapamiętaj: Kolejność otwierania przy uruchamianiu kuchenki gazowej: najpierw zawór na butli,
potem kurek kuchenki — nigdy odwrotnie, i zawory butli nie powinny być
otwarte na stałe.

Rozdział 13

Silnik zaburtowy (przyczepny)

Zapamiętaj: Jeśli po uruchomieniu silnika nie widać wypływającej wody chłodzącej — należy
natychmiast wyłączyć silnik i ustalić przyczynę usterki. Paliwo do
silnika czterosuwowego to zwykła benzyna (mieszanki benzyny z olejem
używa się w silnikach dwusuwowych — to częsty dystraktor w teście).

Zagadnienie	Do zapamiętania
Przelicznik mocy	1 kW (kilowat) ≈ 1,36 KM
Gaźnik	urządzenie wytwarzające mieszankę paliwowo-powietrzną
Nakrętka odpowietrznika	mocowana jest na nakrętce zbiornika paliwa — odkręcamy ją przed uruchomieniem
Ssanie przy zimnym silniku	dźwignię ssania ustawiamy w pozycji ssanie maksymalne
Obudowa silnika	podczas pracy silnika nie zdejmujemy obudowy, a przy zdjętej — nie zakładamy jej z powrotem w trakcie pracy
Wlew „FUEL”	wlewamy paliwo
Wlew „WASSER”	wlewamy wodę (niem. Wasser = woda)
Transport zbiornika paliwa	napełniamy, zostawiając trochę miejsca na wzrost ciśnienia przy wzroście temperatury
Kolejność zamykania kuchenki gazowej	najpierw kuchenka, potem butla z gazem — odwrotnie niż przy otwieraniu

⚓ ⚓ ⚓

Rozdział 14

Słownik pojęć — budowa jachtu

Zestawienie najważniejszych pojęć z zakresu budowy jachtu, pogrupowanych tematycznie.

Pojęcie	Znaczenie
Fordek	pokład dziobowy
Achterdek	pokład rufowy
Forpik	przedni (dziobowy) przedział/schowek kadłuba
Achterpik	rufowy przedział/schowek kadłuba
Forluk	właz dziobowy
Bakista	miejsce przechowywania osprzętu na pokładzie
Pawęż (skrajnia rufowa)	element konstrukcyjny zamykający kadłub od rufy
Stępka (kil)	główny element konstrukcji wzdłużnej jachtu
Wzdłużnica główna	wzdłużny element szkieletu kadłuba
Dennik	poprzeczny element szkieletu w dnie kadłuba
Kilson	wzdłużny element konstrukcyjny nad stępką
Skrzynia mieczowa	element, w którym pracuje miecz
Greting	podłoga (ruszt) na jachcie
Zęza	przestrzeń pod podłogą, gdzie zbiera się woda z przecieków
Mesa	salon/jadalnia na jachcie
Kambuz	kuchnia jachtowa
Kingston	toaleta na jachcie

Pojęcie	Znaczenie
Top masztu	górna część masztu — tam znajduje się róg fałowy grota
Pięta masztu	dolna część masztu; element utwierdzający ją w kadłubie to gniazdo
Kolumna / stenga	dolna i górna część masztu wielosekcyjnego (kolumna, stenga, top)
Nok (bomu)	zewnętrzny koniec bomu (drugi koniec to pięta)
Wzdłużnik / likszpara / młynek	elementy konstrukcyjne bomu (wzmocnienie, rowek na liklinę, element obrotowy)
Garda (szpona)	okucie gafla mocujące go do masztu (odpowiednik pięty bomu)
Pik	zewnętrzny koniec gafla
Pikfał / prowadnica pikfału	lina podnosząca pik gafla i jej prowadnica
Koraliki (rakszloty)	elementy przy gardzie gafla ułatwiające jego przesuw wzdłuż masztu
Raksy	okucia mocujące przedni lik foka do sztagu
Sztag / forsztag	olinowanie stałe utrzymujące maszt od dziobu; pierwszy sztag od dziobu = forsztag
Achtersztag / bezansztag	utrzymują maszt (główny / bezanowy) od rufy
Jumpsztag	usztywnia górną część masztu
Wanty kolumnowe / topowe (stenwanty)	utrzymują maszt na boki, zapobiegają przewróceniu
Topenanta	lina podtrzymująca nok bomu
Obciągacz bomu	zapobiega unoszeniu się bomu pod wpływem wiatru
Kontrafał	lina pracująca w kierunku przeciwnym do szotu
Sztagownik / podwięź	okucia pokładowe mocujące odpowiednio sztag / wanty
Ściągacz	element napinający wanty/sztagi
Szekle	ogniwa łączące elementy olinowania i osprzętu
Gniazdo	element utwierdzający piętę masztu w kadłubie

Pojęcie	Znaczenie
Liki żagla	krawędzie żagla: dolny, przedni, wolny
Rogi żagla	naroża żagla: fałowy (góra), halsowy, szotowy (dół)
Bryty	prostokątne pasy materiału budujące powierzchnię żagla
Banty	dodatkowe warstwy tkaniny wzmacniające brzegi i rogi żagla
Dacron	tkanina, z której współcześnie szyje się żagle
Liklina	lina obramowująca przedni i dolny lik żagla trójkątnego
Likszpara	rowek w maszcie/bomie na liklinę
Halslinka	linka łącząca żagiel z piętą bomu
Marlinka	linka do mocowania żagla do gafla/bomu
Refbanta / refbryt	pas żagla, do którego zwija się go przy refowaniu
Remizki	oczka na refbancie do mocowania reflinek
Reflinki (refsejzingi)	krótkie linki zabezpieczające zrefowaną część żagla
Wimpel	chorągiewka wskazująca kierunek wiatru pozornego
Prowadnica szotów foka	szyna regulująca położenie rogu szotowego foka
Bezan	żagiel na keczu/jolu, najbliżej rufy
Spinaker	lekki balonowy żagiel na kursach od półwiatru do fordewindu
Środek ożaglowania	miejsce przyłożenia siły aerodynamicznej działającej na żagiel
Środek bocznego oporu	miejsce przyłożenia siły hydrodynamicznej działającej na podwodną część kadłuba

Pojęcie	Znaczenie
Kausza	metalowe okucie w oku liny, chroni przed przetarciem
Kipa	prowadnica liny na pokładzie/relingu
Kluza / półkluza	otwór w burcie do prowadzenia cumy (półkluza — otwarta z jednej strony)
Knaga	okucie do obkładania (mocowania) lin
Kabestan	wciągarka z korbą do wybierania lin pod dużym obciążeniem
Lazy jack	system linek ułatwiający opuszczanie/składanie grota
Szpring	lina cumownicza biegnąca ukośnie, blokująca ruch wzdłużny jachtu
Płetwa sterowa / jarzmo / rumpel	elementy urządzenia sterowego przekazujące ruch na kurs jachtu
Rogatnica	element mocujący płetwę sterową do pawęży
Handreling / sztormreling	uchwyty i słupki z linkami chroniące załogę przed wypadnięciem za burtę

Pojęcie	Znaczenie
Gaźnik	wytwarza mieszankę paliwowo-powietrzną
1 kW	≈ 1,36 KM
Pantograf	urządzenie mocujące silnik przyczepny do jachtu
Napięcie instalacji elektrycznej	najczęściej 12 V

Jak się uczyć z tym materiałem: Najlepiej przejść artykuł raz w całości, a potem wracać do słownika i rysunków przy
każdym nowym, nieznanym terminie — taka powtórka „od pojęcia do definicji” utrwala
terminologię najskuteczniej.

Materiał opracowany dla osób poznających budowę jachtu żaglowego. Powodzenia na wodzie! ⛵